ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س دهم ق)، شاعر، متخلص به فنایى. از سادات و سلسله نقباى مشهد بود كه در عهد اكبرشاه (1014 -963 ق) به هند رفت. گفته‏اند كه او مشهدى نیز تخلص كرده است. در «تحفه سامى» ملا میر على‏اصغر فنایى تحت نام میرزا اسود، فرزند امیر غیاث‏الدین عزیز، آمده است. در «الذریعه» فنایى مشهدى را تحت نام ملا على‏اصغر علاف آورده است و فنایى اسود را جدا ذكر كرده است.[1] (س دهم ق)، شاعر. در مشهد پیشه علافى داشته و لذا به فنایى علاف نیز مشهور است. در «الذریعه» او با ملا على‏اصغر فنایى یكى دانسته شده است.[2]
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر